Ποίημα: "Τι είναι ζωή...;"
"Τι είναι ζωή...;" Ένα ταξίδι, μια βεγγέρα σ' ένα καράβι με πρίμο αγέρα. Με πρίμο αγέρα σιωπηλό, βαρύ, νοσταλγικό. Με πρίμο αγέρα αμφίβολο, παράξενο, μυστήριο. Με έναν αγέρα που αλλάζει μα με αγάπη πάντα σου προστάζει: "Να κρατάς μες την καρδιάς σου τον σκοπό της θάλασσάς σου" Μιας θάλασσας που φουρτούνες θα σου φέρει μα κι όταν χρειαστεί με έναν γλυκό σκοπό θα σε γαληνεύει. Με έναν σκοπό μελωδικό, ευφάνταστο, αληθινό. Με έναν σκοπό απρόσμενο, περίεργο, νοσταλγικό. Και κάπου εκεί μετά τη θάλασσα τη μακρινή μια στάλα πράσινου και γκρίζου θα φανεί, μια στάλα γης θα ξεπροβάλει και με δώρα όμορφα θα σε γλυκάνει. Δώρα σπουδαία, ζηλευτά ήρεμα, ήσυχα, παντοτινά. Δώρα που για μια ζωή προσπάθησες με πίστη αληθινή. Και γι' αυτό σου το ταξίδι, το ταξίδι της ζωής χρειάζεται πυξίδα σκέψης, λογικής για την επιλογή της δικής σου...